29/08/2017
Zakup własnego mieszkania to marzenie wielu osób, jednak w przypadku mieszkań w blokach czy domach wielorodzinnych, własność nie obejmuje całego budynku i terenu wokół niego. Istnieje pojęcie nieruchomości wspólnej, które dotyczy części budynku i gruntu, z których korzystają wszyscy mieszkańcy. Zrozumienie, co dokładnie zalicza się do części wspólnych, jest kluczowe dla każdego właściciela lokalu, ponieważ wiąże się z prawami i obowiązkami w ramach wspólnoty mieszkaniowej.

- Czym są części wspólne nieruchomości? Definicja
- Wspólnota mieszkaniowa i współwłasność nieruchomości wspólnej
- Udziały w nieruchomości wspólnej
- Co zalicza się do części wspólnych nieruchomości? Szczegółowa lista
- Co NIE zalicza się do części wspólnych nieruchomości? Wyjątki
- Obowiązki właścicieli lokali względem części wspólnych
- Prawa właścicieli lokali w zakresie nieruchomości wspólnej
- Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu a nieruchomość wspólna
- Podsumowanie
Czym są części wspólne nieruchomości? Definicja
Definicja nieruchomości wspólnej jest jasno określona w polskim prawie, konkretnie w Ustawie o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 roku. Zgodnie z tą ustawą, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz te części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. To kluczowe rozróżnienie – jeśli dana część budynku służy wszystkim mieszkańcom, a nie tylko jednemu właścicielowi mieszkania, to jest częścią wspólną.
Przykłady części wspólnych budynku, które najczęściej przychodzą na myśl, to:
- Dach – chroni cały budynek przed warunkami atmosferycznymi.
- Fundamenty – stanowią podstawę konstrukcyjną całego budynku.
- Ściany konstrukcyjne i zewnętrzne – zapewniają stabilność i ochronę budynku.
- Klatki schodowe – umożliwiają dostęp do mieszkań na wyższych piętrach dla wszystkich mieszkańców.
- Korytarze – łączą poszczególne lokale i są dostępne dla wszystkich.
Jednak lista części wspólnych jest znacznie dłuższa i obejmuje również inne elementy, takie jak:
- Instalacje budowlane (np. instalacja centralnego ogrzewania, instalacja wodno-kanalizacyjna, instalacja elektryczna) – które są wspólne dla całego budynku lub jego części i nie służą wyłącznie jednemu lokalowi.
- Pomieszczenia techniczne (np. kotłownia, hydrofornia) – służące do obsługi budynku jako całości.
- Rowerownie i wózkownie – przeznaczone do wspólnego użytku mieszkańców.
- Suszarnie – miejsca do suszenia prania dla wszystkich mieszkańców.
Warto podkreślić, że właściciele mieszkań we wspólnocie mieszkaniowej nie mogą samodzielnie decydować o przeznaczeniu i wyglądzie części wspólnych. Na przykład, nie można samowolnie zagospodarować strychu czy zmieniać aranżacji klatki schodowej, ponieważ są to elementy nieruchomości wspólnej, o których decyduje wspólnota mieszkaniowa.
Wspólnota mieszkaniowa i współwłasność nieruchomości wspólnej
Zakup mieszkania w budynku wielorodzinnym automatycznie czyni nabywcę członkiem wspólnoty mieszkaniowej. Wspólnota mieszkaniowa to ogół właścicieli lokali w danej nieruchomości. Zgodnie z prawem, wspólnota mieszkaniowa ma status ułomnej osoby prawnej, co oznacza, że może nabywać prawa, zaciągać zobowiązania oraz pozywać i być pozywana w sprawach dotyczących nieruchomości wspólnej.
Członkowie wspólnoty mieszkaniowej stają się współwłaścicielami nieruchomości wspólnej. Ta współwłasność trwa tak długo, jak długo w budynku istnieją wyodrębnione lokale. Jest to współwłasność przymusowa, co oznacza, że nie można z niej zrezygnować, dopóki jest się właścicielem lokalu w danej nieruchomości.
Udziały w nieruchomości wspólnej
Każdy właściciel lokalu we wspólnocie mieszkaniowej posiada udział w nieruchomości wspólnej. Wielkość tego udziału jest określana w akcie notarialnym przy wyodrębnianiu lokalu i jest proporcjonalna do powierzchni użytkowej lokalu wraz z pomieszczeniami przynależnymi (np. komórką lokatorską) w stosunku do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali w budynku wraz z pomieszczeniami przynależnymi.
Udziały w nieruchomości wspólnej są niepodzielne i niezbywalne oddzielnie od lokalu. Oznacza to, że nie można sprzedać samego udziału w nieruchomości wspólnej bez sprzedaży mieszkania. Udział przechodzi na nowego właściciela lokalu wraz z jego sprzedażą.
Wielkość udziału ma znaczenie przy podejmowaniu decyzji przez wspólnotę mieszkaniową. Zazwyczaj uchwały wspólnoty podejmowane są większością głosów liczoną według udziałów. Im większy udział, tym większa siła głosu właściciela lokalu.
Właściciele lokali odpowiadają za zobowiązania wspólnoty mieszkaniowej proporcjonalnie do swoich udziałów. Oznacza to, że koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, takie jak remonty, konserwacje, sprzątanie, rozkładają się na wszystkich właścicieli lokali w zależności od wielkości ich udziałów.
Co zalicza się do części wspólnych nieruchomości? Szczegółowa lista
Aby jeszcze bardziej szczegółowo odpowiedzieć na pytanie, co zalicza się do części wspólnych nieruchomości, przedstawiamy rozszerzoną listę, uwzględniającą różne elementy budynku, pomieszczenia i urządzenia:
Elementy konstrukcyjne budynku:
- Fundamenty
- Ściany nośne
- Ściany zewnętrzne
- Dach
- Stropy (międzykondygnacyjne i nad piwnicami)
- Kominy (w części wspólnej, czyli powyżej ostatniego poziomu mieszkań)
- Konstrukcja balkonów (elementy nośne i balustrady zewnętrzne)
- Elewacja budynku (wraz z ociepleniem i tynkiem)
Pomieszczenia wspólne:
- Klatki schodowe (schody, podesty, spoczniki, balustrady)
- Korytarze (komunikacja pozioma na kondygnacjach)
- Strych (o ile nie został wyodrębniony jako lokal)
- Piwnica (o ile nie została wyodrębniona jako lokal)
- Pralnia
- Suszarnia
- Rowerownia/wózkownia
- Pomieszczenia techniczne (np. kotłownia, hydrofornia, rozdzielnia elektryczna, wentylatornia, węzeł cieplny)
- Pomieszczenia zsypowe i komory śmietnikowe (o ile znajdują się w budynku)
- Przepompownie
- Stacje transformatorowe (Trafo)
- Maszynownie dźwigów osobowych (wind)
- Ogrodzenie nieruchomości (o ile obejmuje całą nieruchomość)
- Teren nieruchomości wspólnej (grunt pod budynkiem i teren wokół budynku, np. trawniki, chodniki, drogi wewnętrzne, plac zabaw, parking)
Instalacje i urządzenia wspólne:
- Instalacja centralnego ogrzewania (rury pionowe i poziome rozprowadzające ciepło, grzejniki na klatkach schodowych i w pomieszczeniach wspólnych, o ile nie stanowią części instalacji indywidualnej lokalu)
- Instalacja wodno-kanalizacyjna (piony i poziomy kanalizacyjne, rury wodociągowe, liczniki główne)
- Instalacja elektryczna (piony elektryczne, oświetlenie klatek schodowych, korytarzy, piwnic, oświetlenie zewnętrzne, liczniki główne)
- Instalacja gazowa (piony gazowe, liczniki główne)
- Instalacja wentylacyjna (kanały wentylacyjne zbiorcze)
- Instalacja domofonowa
- Instalacja antenowa zbiorcza (anteny telewizyjne i radiowe)
- Windy osobowe (dźwigi, maszynownie, szyby windowe)
- Bramy wjazdowe i garażowe (o ile są wspólne)
- Systemy przeciwpożarowe (hydranty, systemy alarmowe)
Powyższa lista jest przykładowa i może się różnić w zależności od konkretnej nieruchomości. Dokładny zakres nieruchomości wspólnej jest zazwyczaj określony w akcie notarialnym wyodrębnienia pierwszego lokalu w danej nieruchomości lub w uchwale wspólnoty mieszkaniowej.
Co NIE zalicza się do części wspólnych nieruchomości? Wyjątki
Istnieją pewne wyjątki od ogólnej zasady, co nie jest częścią wspólną nieruchomości. Do elementów, które nie są częścią wspólną, zaliczamy przede wszystkim:
- Lokale mieszkalne i użytkowe – są wyłączną własnością poszczególnych właścicieli.
- Pomieszczenia przynależne do lokali (np. komórki lokatorskie, piwnice, garaże indywidualne) – o ile zostały prawnie przypisane do danego lokalu i stanowią jego część składową.
- Balkony i tarasy – uważane są za część lokalu, choć elementy konstrukcyjne i elewacyjne balkonów mogą być częścią wspólną.
- Miejsca postojowe w garażach wielostanowiskowych – o ile stanowią odrębne lokale lub są sprzedawane jako prawo do wyłącznego korzystania.
- Ogródki przydomowe przy mieszkaniach parterowych – o ile zostały wydzielone do wyłącznego korzystania przez właścicieli tych mieszkań (granice użytkowania ogródków mogą być określone w umowie).
Szczególnym przypadkiem są garaże. Garaże indywidualne, stanowiące odrębne lokale, nie są częścią nieruchomości wspólnej. Koszty ich utrzymania ponoszą wyłącznie właściciele garaży. Natomiast w przypadku garaży wielostanowiskowych, elementy konstrukcyjne garażu (np. ściany, dach, instalacje wspólne) mogą być częścią nieruchomości wspólnej, podczas gdy miejsca postojowe mogą być odrębną własnością lub prawem do wyłącznego korzystania.
Warto również wspomnieć o pomieszczeniach przynależnych, takich jak komórki lokatorskie i piwnice. Zgodnie z ustawą, nawet jeśli znajdują się poza budynkiem mieszkalnym, ale w granicach nieruchomości gruntowej, nie należą do części wspólnych nieruchomości, o ile są przynależne do konkretnych lokali.
Obowiązki właścicieli lokali względem części wspólnych
Współwłasność nieruchomości wspólnej wiąże się nie tylko z prawami, ale również z obowiązkami. Najważniejszym obowiązkiem właścicieli lokali jest partycypowanie w kosztach utrzymania nieruchomości wspólnej. Koszty te obejmują:
- Wydatki na remonty i modernizacje (np. remont dachu, elewacji, klatek schodowych, wymiana instalacji).
- Wydatki na bieżącą konserwację i naprawy (np. naprawa windy, oświetlenia, instalacji).
- Opłaty za media (np. energia elektryczna i cieplna zużywana w częściach wspólnych, woda do podlewania zieleni).
- Koszty sprzątania i utrzymania czystości (klatek schodowych, korytarzy, terenu zewnętrznego).
- Koszty ochrony (o ile nieruchomość jest chroniona).
- Wynagrodzenie zarządu wspólnoty mieszkaniowej lub zarządcy.
- Ubezpieczenie nieruchomości wspólnej.
- Podatki i opłaty publicznoprawne dotyczące nieruchomości wspólnej (np. podatek od nieruchomości gruntu).
- Koszty utrzymania zieleni (np. pielęgnacja trawników, drzew, krzewów).
Wydatki na utrzymanie nieruchomości wspólnej są gromadzone w ramach funduszu remontowego i innych funduszy wspólnoty. Wysokość opłat na fundusz remontowy jest ustalana przez wspólnotę mieszkaniową w drodze uchwały i jest naliczana proporcjonalnie do udziałów właścicieli lokali w nieruchomości wspólnej.
Oprócz obowiązków finansowych, właściciele lokali mają również obowiązek udostępniania lokalu w przypadku konieczności przeprowadzenia prac dotyczących nieruchomości wspólnej. Dotyczy to sytuacji, gdy naprawy, konserwacje lub modernizacje instalacji wspólnych wymagają wejścia do lokalu (np. wymiana pionów wodno-kanalizacyjnych przebiegających przez mieszkanie).
Wszelkie działania właścicieli lokali, które ingerują w nieruchomość wspólną, wymagają zgody wspólnoty mieszkaniowej lub jej zarządu. Na przykład, montaż klimatyzacji na elewacji budynku, zmiana okien w zakresie wykraczającym poza standardowy wygląd, czy jakiekolwiek prace budowlane wpływające na konstrukcję budynku, muszą być uzgodnione i zatwierdzone przez wspólnotę.
Prawa właścicieli lokali w zakresie nieruchomości wspólnej
Właściciele lokali we wspólnocie mieszkaniowej mają również szereg praw związanych z nieruchomością wspólną. Najważniejsze z nich to:
- Prawo do współdecydowania o losach nieruchomości wspólnej i sposobie jej zarządzania – poprzez uczestnictwo w zebraniach wspólnoty mieszkaniowej, głosowanie nad uchwałami, wybór zarządu.
- Prawo do korzystania z nieruchomości wspólnej – w sposób zgodny z jej przeznaczeniem i nieutrudniający korzystania z niej przez innych właścicieli.
- Prawo wglądu do dokumentacji wspólnoty mieszkaniowej – w tym do księgi wieczystej budynku i gruntu, umów, faktur, protokołów zebrań, uchwał.
- Prawo zaskarżania uchwał wspólnoty mieszkaniowej – do sądu, jeśli uchwała narusza ich interesy lub jest niezgodna z prawem. Termin na zaskarżenie uchwały wynosi 6 tygodni od dnia jej podjęcia lub powiadomienia o niej.
- Teoretyczne prawo do zysków z nieruchomości wspólnej – np. z wynajmu części wspólnych (np. strychu, pomieszczeń technicznych) lub reklam umieszczonych na elewacji. W praktyce zyski te są zazwyczaj przeznaczane na fundusz remontowy lub inne potrzeby wspólnoty.
Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu a nieruchomość wspólna
Warto krótko wspomnieć o sytuacji osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W tym przypadku właścicielem budynku i gruntu pozostaje spółdzielnia mieszkaniowa, a osoby posiadające spółdzielcze prawo do lokalu są jedynie użytkownikami lokali, nie właścicielami. Mimo to, osoby te również uczestniczą w kosztach utrzymania nieruchomości, która w tym kontekście stanowi mienie spółdzielni, a nie nieruchomość wspólną w rozumieniu ustawy o własności lokali. Opłaty ponoszone przez osoby ze spółdzielczym prawem do lokalu obejmują koszty eksploatacji i utrzymania nieruchomości spółdzielni, a także opłaty na fundusz remontowy spółdzielni.
Podsumowanie
Zrozumienie pojęcia nieruchomości wspólnej jest kluczowe dla każdego właściciela mieszkania w budynku wielorodzinnym. Świadomość, co wchodzi w skład nieruchomości wspólnej, jakie prawa i obowiązki z tym się wiążą, pozwala na aktywne i świadome uczestnictwo w życiu wspólnoty mieszkaniowej i dbanie o wspólne dobro wszystkich mieszkańców. Pamiętajmy, że nieruchomość wspólna to nasza wspólna odpowiedzialność, a jej stan i wygląd wpływają na komfort życia wszystkich mieszkańców.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Części wspólne nieruchomości we wspólnocie, możesz odwiedzić kategorię HVAC.
