24/11/2021
Żelazo, metal o liczbie atomowej 26, jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pierwiastków na Ziemi i odgrywa kluczową rolę w wielu procesach chemicznych i biologicznych. Jego wszechstronność wynika z różnorodności reakcji, w których uczestniczy, tworząc liczne związki o zróżnicowanych właściwościach. W tym artykule przyjrzymy się bliżej reakcjom żelaza, koncentrując się na efektach ogrzewania w połączeniu z innymi substancjami oraz przemianom jego wodorotlenków.

- Reakcja żelaza z siarką – narodziny siarczku żelaza
- Reakcje żelaza z kwasami – uwalnianie wodoru
- Wodorotlenek żelaza(II) – zielony osad
- Wodorotlenek żelaza(III) – czerwonobrunatny osad
- Ogrzewanie wodorotlenków żelaza – powstanie tlenków
- Utlenianie siarczanu(VI) żelaza(II)
- Pasywacja żelaza
- Podsumowanie
Reakcja żelaza z siarką – narodziny siarczku żelaza
Jedną z podstawowych reakcji, której może ulec żelazo, jest jego reakcja z siarką. Aby zaobserwować tę przemianę, wystarczy zmieszać opiłki żelaza z siarką i poddać mieszaninę działaniu wysokiej temperatury. Pod wpływem ciepła, żelazo i siarka reagują ze sobą, tworząc siarczek żelaza(II). Jest to związek chemiczny o wzorze FeS.
Równanie reakcji chemicznej, opisujące ten proces, wygląda następująco:
Fe + S → FeS
W wyniku tej reakcji powstaje substancja o zupełnie innych właściwościach niż wyjściowe pierwiastki. Siarczek żelaza(II) różni się wyglądem i charakterystyką od metalicznego żelaza i żółtej siarki, co jest doskonałym przykładem przemiany chemicznej.
Reakcje żelaza z kwasami – uwalnianie wodoru
Żelazo jest metalem stosunkowo reaktywnym, co oznacza, że łatwo wchodzi w reakcje z różnymi substancjami, w tym z kwasami. Reaguje zarówno z kwasem solnym (HCl), jak i z rozcieńczonym kwasem siarkowym(VI) (H2SO4). Aby zademonstrować te reakcje, możemy przeprowadzić proste doświadczenie. Wrzucenie gwoździa żelaznego do probówek zawierających te kwasy wywoła widoczne zmiany.
W obu przypadkach zaobserwujemy wydzielanie się gazowego wodoru w postaci pęcherzyków oraz zmianę zabarwienia roztworu na jasnozielony. Te obserwacje świadczą o zachodzących reakcjach chemicznych.
Równania reakcji, które zachodzą w probówkach, przedstawiają się następująco:
Reakcja z kwasem solnym:
Fe + 2HCl → FeCl2 + H2↑
Reakcja z rozcieńczonym kwasem siarkowym(VI):
Fe + H2SO4 (rozc.) → FeSO4 + H2↑
Zapis jonowy tych reakcji uwypukla istotę procesu:
Fe + 2H+ → Fe2+ + H2↑
Z zapisu jonowego wynika, że żelazo przechodzi z zerowego stopnia utlenienia na stopień utlenienia +II. Charakterystyczna jasnozielona barwa roztworu jest spowodowana obecnością jonów Fe2+.
Wodorotlenek żelaza(II) – zielony osad
Powstały w wyniku reakcji żelaza z kwasami roztwór zawierający jony Fe2+ możemy poddać kolejnym przemianom. Dodając kroplami roztwór zasady sodowej (NaOH) do roztworu FeCl2, zaobserwujemy wytrącanie się jasnozielonego osadu. Jest to wodorotlenek żelaza(II), związek o wzorze Fe(OH)2.
Reakcja chemiczna, która zachodzi w probówce, to:
FeCl2 + 2NaOH → Fe(OH)2↓ + 2NaCl
Zapis jonowy tej reakcji:
Fe2+ + 2OH– → Fe(OH)2↓
Podczas tej reakcji stopień utlenienia żelaza nie ulega zmianie – pozostaje na +II. Jasnozielona barwa osadu jest charakterystyczna dla wodorotlenku żelaza(II).
Wodorotlenek żelaza(III) – czerwonobrunatny osad
Jeśli do świeżo wytrąconego osadu wodorotlenku żelaza(II) dodamy roztwór nadtlenku wodoru (H2O2), który pełni funkcję utleniacza, zaobserwujemy zmianę barwy osadu z jasnozielonej na czerwonobrunatną. Ta zmiana koloru sygnalizuje powstanie wodorotlenku żelaza(III), Fe(OH)3.
Reakcja utlenienia wodorotlenku żelaza(II) nadtlenkiem wodoru przebiega zgodnie z równaniem:
2Fe(OH)2 + H2O2 → 2Fe(OH)3↓
W tej reakcji żelazo zmienia stopień utlenienia z +II na +III. Czerwonobrunatne zabarwienie osadu jest cechą charakterystyczną wodorotlenku żelaza(III).

Ogrzewanie wodorotlenków żelaza – powstanie tlenków
Wodorotlenki żelaza, zarówno (II) jak i (III), są związkami nietrwałymi termicznie. Poddanie ich działaniu wysokiej temperatury prowadzi do ich rozkładu i powstania odpowiednich tlenków żelaza oraz wody.
Rozkład termiczny wodorotlenku żelaza(II)
Ogrzewanie wodorotlenku żelaza(II) powoduje jego rozkład na tlenek żelaza(II) (FeO) oraz wodę. Tlenek żelaza(II) jest czarnym proszkiem.
Równanie reakcji rozkładu termicznego wodorotlenku żelaza(II):
Fe(OH)2 → FeO + H2O
W tej reakcji stopień utlenienia żelaza nie ulega zmianie – zarówno w wodorotlenku żelaza(II), jak i w tlenku żelaza(II) wynosi +II.
Rozkład termiczny wodorotlenku żelaza(III)
Podobnie, ogrzewanie wodorotlenku żelaza(III) prowadzi do jego rozkładu. Produktami tej reakcji są tlenek żelaza(III) (Fe2O3) oraz woda. Tlenek żelaza(III) ma charakterystyczną czerwonobrunatną barwę.
Równanie reakcji rozkładu termicznego wodorotlenku żelaza(III):
2Fe(OH)3 → Fe2O3 + 3H2O
Również w tym przypadku stopień utlenienia żelaza nie zmienia się – pozostaje na +III zarówno w wodorotlenku, jak i w tlenku żelaza(III).
Utlenianie siarczanu(VI) żelaza(II)
Kolejną ciekawą reakcją jest utlenianie siarczanu(VI) żelaza(II) (FeSO4) za pomocą utleniacza, na przykład nadtlenku wodoru (H2O2), w środowisku kwasu siarkowego(VI) (H2SO4). W wyniku tej reakcji roztwór zmienia barwę na żółtą, co świadczy o powstaniu siarczanu(VI) żelaza(III) (Fe2(SO4)3).
Równanie reakcji utleniania siarczanu(VI) żelaza(II):
2FeSO4 + H2O2 + H2SO4 → Fe2(SO4)3 + 2H2O
W tej reakcji żelazo przechodzi ze stopnia utlenienia +II na +III.
Pasywacja żelaza
Warto wspomnieć o zjawisku pasywacji żelaza. W temperaturze pokojowej żelazo nie reaguje z kwasami utleniającymi, takimi jak stężony kwas azotowy(V) (HNO3) czy stężony kwas siarkowy(VI). W tych przypadkach na powierzchni metalu tworzy się ochronna warstwa tlenku, która uniemożliwia dalszą reakcję. Zjawisko to nazywamy pasywacją.
Podsumowanie
Żelazo, będąc metalem przejściowym, wykazuje bogatą chemię. Reaguje z siarką tworząc siarczek, z kwasami uwalniając wodór i tworząc sole żelaza(II). Wodorotlenki żelaza(II) i żelaza(III) pod wpływem temperatury rozkładają się na odpowiednie tlenki. Reakcje te demonstrują różnorodność przemian, jakim może ulegać żelazo, i znaczenie warunków reakcji, takich jak temperatura i obecność innych substancji, dla przebiegu procesów chemicznych. Zrozumienie tych reakcji jest kluczowe w wielu dziedzinach nauki i technologii, od metalurgii po chemię środowiska.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Reakcje Żelaza: Ogrzewanie i Przemiany Chemiczne, możesz odwiedzić kategorię HVAC.
