Nubira: Co kryje się za tą nazwą?

Nazwa Nubira, kojarzona głównie z modelem samochodu marki Daewoo, intryguje swoją egzotyką i brzmieniem. Ale co tak naprawdę oznacza to słowo? Odpowiedź kryje się w języku koreańskim, a dokładniej w czasowniku Nubida (누비다).

Pochodzenie nazwy Nubira

Słowo Nubira (누비라) jest formą rozkazującą koreańskiego czasownika Nubida (누비다). Co ciekawe, Nubida oznacza „przecinać”, „przemierzać” lub „podróżować po całym świecie”. Wybór tej nazwy dla samochodu Daewoo nie był przypadkowy. Producent chciał, aby Nubira symbolizowała auto, które będzie przemierzać wszystkie zakątki globu, docierając do każdego miejsca na Ziemi. Nazwa miała oddawać aspiracje firmy do globalnej ekspansji i sukcesu na międzynarodowych rynkach.

Historia Daewoo Nubira

Daewoo Nubira zadebiutowała w 1997 roku jako model platformy J100. Była to odpowiedź Daewoo na rosnące wymagania rynku i odzwierciedlenie nowych możliwości projektowych i produkcyjnych firmy. Proces tworzenia Nubiry był szybki i efektywny, trwał zaledwie 30 miesięcy, a nadzorował go były szef inżynierów Porsche i BMW, dr Ulrich Bez. W prace zaangażowane było rozwijające się zaplecze badawczo-rozwojowe Daewoo w Korei, Worthing i Monachium, współpracując z najlepszymi światowymi firmami konsultingowymi. Stylizację nadwozia powierzono włoskiemu I.DE.A Institute, a w programie rozwoju uczestniczyły również firmy Ricardo i GM Holden.

Nubira miała zastąpić w gamie modelowej Daewoo zarówno dolne, jak i średnie specyfikacje Espero, a także wyższe wersje Nexii. Produkowana była w fabryce w Kunsan w Korei Południowej, wyposażonej w zaawansowane roboty laserowo kierowane.

Nubira II (J150) - Facelift

W roku modelowym 2000 na rynek wprowadzono Nubirę II (J150), czyli wersję po faceliftingu. Wprowadzono ponad 90 ulepszeń, opracowanych w Centrum Technicznym Daewoo w Worthing w Wielkiej Brytanii. Zwiększono przestrzeń dla pasażerów i zredukowano poziom hałasu, wibracji i wstrząsów poprzez dodanie czwartego mocowania silnika i dostrojenie rezonatorów dolotowych. Poprawiono również bezpieczeństwo podczas zderzeń czołowych. Zmiany wizualne objęły przeprojektowany przód, bardziej kanciasty tył i lusterka boczne, nadając autu bardziej dynamiczny i nowoczesny wygląd, nawiązujący do trendów stylistycznych tamtej epoki, widocznych później w modelach takich jak Lexus ES350 czy Mitsubishi Diamante z 2004 roku.

Nubira na rynkach światowych

Na rynkach międzynarodowych Nubira oferowana była z silnikami benzynowymi Daewoo „E-Tec” o pojemności 1.3 i 1.6 litra oraz Holden o pojemności 1.8 i 2.0 litra. Wersja z silnikiem diesla nigdy nie była dostępna, choć w Centrum Technicznym w Worthing testowano silnik Renault F8 o pojemności 1.9 litra w ramach programu rozwojowego J151.

Nubira była również krótko produkowana w Rosji w systemie CKD w fabryce TagAZ w Taganrogu i sprzedawana pod nazwą Doninvest Orion. Do 2008 roku produkcja Nubiry trwała w Rumunii, w dawnej fabryce Daewoo, która miała licencję od GM Daewoo. W 2008 roku Nubira była nadal produkowana w Egipcie, również w dawnej fabryce Daewoo z licencją GM Daewoo.

W 2004 roku Nubira została zastąpiona modelem Daewoo Lacetti (J200), już pod zarządem GMDAT. Lacetti, z nowym nadwoziem zaprojektowanym przez Pininfarinę, oferowany był jako sedan, kombi i hatchback (projekt Italdesign). Na niektórych rynkach europejskich sprzedawany był jako Chevrolet Nubira, a w Stanach Zjednoczonych jako Suzuki Forenza i Reno.

Nubira na rynku europejskim

Produkcja Nubiry na rynkach europejskich rozpoczęła się w 1997 roku, a facelifting wprowadzono w 1999 roku. W Wielkiej Brytanii ceny Nubiry w 1997 roku zaczynały się od 11 995 funtów za wersję SE 4-drzwiową, a kończyły na 13 995 funtów za wersję CDX Estate. Gama obejmowała silniki 1.6 i 2.0 litra, dwa poziomy wyposażenia (SE i CDX) oraz dwa style nadwozia (sedan i kombi). Wersja hatchback nie była oferowana. Już w standardzie wszystkie modele oferowały klimatyzację, ABS, poduszki powietrzne kierowcy i pasażera, alarm, immobilizer, wspomaganie kierownicy, elektryczne szyby przednie, centralny zamek, lakier metalik i radioodtwarzacz RDS/kasety. Wersja CDX dodatkowo wyposażona była w felgi aluminiowe, elektryczne szyby tylne i inne detale stylistyczne.

W Holandii dostępne były trzy poziomy wyposażenia: SE (podstawowy), SX i CDX, oraz trzy typy nadwozia: hatchback, sedan i kombi. Ceny wahały się od poniżej 15 000 euro za podstawową wersję sedan do poniżej 20 500 euro za topową wersję kombi. Ceny wersji po faceliftingu zaczynały się od 15 395 euro za hatchback i sięgały 21 095 euro za kombi.

Nubira na rynku północnoamerykańskim

W Stanach ZjednoczonychNubira była sprzedawana wraz z mniejszymi modelami Daewoo Lanos i Leganza. W Ameryce Północnej Nubira, choć oferowana z atrakcyjnymi promocjami i gwarancjami, nie zdobyła dużej popularności i jest uważana za model rzadko spotykany. Modele na rynek amerykański wyposażone były w silnik benzynowy 2.0 DOHC 16-zaworowy General Motors „D-Tec” o mocy 129 KM, produkowany przez australijską firmę Holden. Dostępne były dwa poziomy wyposażenia: SE i CDX. Wszystkie Nubiry w USA miały wspomaganie kierownicy i bogate wyposażenie standardowe, a wersje CDX dodatkowo oferowały m.in. klimatyzację, tempomat, alarm z pilotem, felgi aluminiowe i odtwarzacz CD.

Podsumowanie

Nazwa Nubira, pochodząca od koreańskiego słowa oznaczającego „przemierzać świat”, miała symbolizować globalne ambicje marki Daewoo. Choć sam model Nubira nie zrewolucjonizował rynku motoryzacyjnego i nie stał się globalnym bestsellerem, to jego nazwa na trwałe zapisała się w historii motoryzacji, przypominając o aspiracjach koreańskiego producenta do podboju światowych rynków. Nubira, choć może nie przemierzyła dosłownie każdego zakątka globu, z pewnością zostawiła swój ślad na drogach wielu krajów, a jej nazwa do dziś budzi ciekawość i skłania do refleksji nad jej znaczeniem.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Nubira: Co kryje się za tą nazwą?, możesz odwiedzić kategorię HVAC.